ಬಾಗಲಕೋಟೆ (Bagalkote): ಭಾರತದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಮದ ಮೈನಸ್ ಡಿಗ್ರಿಯಲ್ಲೂ, ಮರುಭೂಮಿಯ ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲಲ್ಲೂ ನಿಂತು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿದ್ರೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಹೋರಾಡುವವನು ‘ಸೈನಿಕ’. ಅಲ್ಲಿ ಆತನಿಗೆ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ, ಜಾತಿಯಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ದೇಶಪ್ರೇಮದ ರಕ್ತ ಮಾತ್ರ ಹರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅದೇ ಸೈನಿಕ ನಿವೃತ್ತನಾಗಿ ತನ್ನ ಹೆತ್ತ ತಾಯ್ನಾಡಿಗೆ, ಸ್ವಂತ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಮರಳಿದಾಗ ಆತನ ದೇಶಸೇವೆಯನ್ನು ಮರೆತು, ಆತನ ಎದೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಪದಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ, ಕೇವಲ ಆತನ ‘ಜಾತಿ’ಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಯಾಳಿಸುವ ಕ್ರೂರ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ನಾವು ಎಂತಹ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ?
ಬಾಗಲಕೋಟೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಇಳಕಲ್ ತಾಲೂಕಿನ ಚಿನ್ನಾಪುರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಮಾಜಿ ಸೈನಿಕ ಹನುಮಂತಪ್ಪ ಹರಿಜನ ಅವರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ವೇಳೆ ನಡೆದಿದೆ ಎನ್ನಲಾದ ಘಟನೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಗ್ರಾಮದ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಇದು ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದ ಕಪ್ಪುಚುಕ್ಕೆ.
ಜಾತೀಯತೆಯ ವಿಷದ ಮುಂದೆ ಮರೆಯಾಯಿತೇ ಮನುಷ್ಯತ್ವ?
ಬಾಗಲಕೋಟೆ (Bagalkote) ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹನುಮಂತಪ್ಪ ಹರಿಜನ (55) ಅವರು ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ದೇಶದ ಸೇನೆಗೆ ಸೇರಿ ಬರೋಬ್ಬರಿ 20 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಸೈನಿಕನಿಗೆ ದೇಶದ ಭದ್ರತೆಯೇ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಅವರು ನಿಧನರಾದಾಗ ಅವರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕಾದ ಕನಿಷ್ಠ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮದ ಒಂದು ವರ್ಗದ ಜನರು ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮೃತ ಸೈನಿಕ ‘ದಲಿತ’ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಗ್ರಾಮದ ಹೋಟೆಲ್ಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಗಡಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ್ದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ?
ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ನೂರಾರು ಜನರಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಸಿಗದಂತೆ, ಹಸಿವಾದಾಗ ತುತ್ತು ಅನ್ನ ಸಿಗದಂತೆ ಅಂಗಡಿಗಳ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದ್ದು ಜಾತೀಯತೆಯ ಅಟ್ಟಹಾಸವಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು? ದೇಶ ಕಾಯ್ದ ಮಗನಿಗೆ ಅಂತಿಮ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಬಂದ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಅವಮಾನ ಮಾಡುವುದು ನಾಗರಿಕ ಪ್ರಪಂಚ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವಂತಹ ಸಂಗತಿ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಬಾಗಲಕೋಟೆ ‘ಪಂಖಾ’ ಕದನ: ಮಸೀದಿ ಮುಚ್ಚಲು 15 ದಿನದ ಡೆಡ್ಲೈನ್; ತಪ್ಪಿದರೆ ಬೃಹತ್ ಹೋರಾಟದ ಎಚ್ಚರಿಕೆ!
ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದ್ದು ಅಂಗಡಿಗಳಿಗಲ್ಲ, ಮಾನವೀಯತೆಗೆ!
ದಲಿತರು ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬಂದರೆ ಅಥವಾ ಹೋಟೆಲ್ಗೆ ಬಂದರೆ ‘ಮೈಲಿಗೆ’ಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕೊಳಕು ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಜನರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿದೆ. ಮಾಜಿ ಸೈನಿಕನ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಂಗಡಿಗಳನ್ನು ಬಂದ್ ಮಾಡಿರುವುದು ಕೇವಲ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ಕ್ರೂರ ರೂಪ.
ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಗುಂಡೇಟು ತಿಂದಾಗ ಹರಿಯುವ ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣ ಕೆಂಪೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಜಾತಿಯ ಲೇಬಲ್ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಮೇಲೂ ಜಾತಿಯ ವಿಷವನ್ನು ಉಗುಳುವ ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವದ ಜನರನ್ನು ಏನೆಂದು ಕರೆಯಬೇಕು?
ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಡೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ ಸಭೆಯ ನಾಟಕ
ಘಟನೆ ನಡೆದ ನಂತರ ಇಳಕಲ್ ತಹಸೀಲ್ದಾರ್ ಅಮರೇಶ್ ಪಮ್ಮಾರ ಹಾಗೂ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಾರ್ಚ್ 2 ರಂದು ಶಾಂತಿ ಸಭೆ ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇರುವುದು ಇಷ್ಟೇ—ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಾಗ ಶಾಂತಿ ಸಭೆ ನಡೆಸಿದರೆ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ತೊಲಗುತ್ತದೆಯೇ? ಸಂವಿಧಾನ ವಿರೋಧಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ನಡೆಸಿದವರ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಏಕೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಿದೆ? ಶಾಂತಿ ಸಭೆಗಳು ಕೇವಲ ಸಾಂತ್ವನಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು, ಬದಲಿಗೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬೇಕು.
ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಚಾಟಿ ಏಟು ನೀಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು:
- ಜಾತಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೇ?: 20 ವರ್ಷ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ ಸೈನಿಕನಿಗಿಂತ ನಿಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಾತೀಯತೆಯೇ ದೊಡ್ಡದಾಯಿತೇ?
- ಸಂವಿಧಾನದ ಅಣಕ: ಡಾ. ಬಿ.ಆರ್. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರು ನೀಡಿದ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರು. ಆದರೆ ಈ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕಿಂತ ಜಾತಿಯ ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮಗಳೇ ಮೇಲಾಗಿವೆಯೇ?
- ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯ ಭವಿಷ್ಯ: ಇಂತಹ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನಾವು ಯಾವ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ? ದೇಶಪ್ರೇಮಕ್ಕಿಂತ ಜಾತಿಪ್ರೇಮವೇ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ?
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Modi Israel Visit: ಗಾಜಾದ ಚಿತಾಗಾರದ ಮೇಲೆ ಆಲಿಂಗನ; ವಾಜಪೇಯಿ ತತ್ವಕ್ಕೆ ಎಳ್ಳುನೀರು!
ಜಾಗೃತವಾಗಲಿ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ
ಬಾಗಲಕೋಟೆಯ ಚಿನ್ನಾಪುರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ಘಟನೆ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಬೇಕಿದೆ. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ದಲಿತರ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಇಡೀ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್. ವೀರ ಯೋಧ ಹನುಮಂತಪ್ಪ ಹರಿಜನ ಅವರಿಗೆ ನಾವು ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿಜವಾದ ಗೌರವವೆಂದರೆ, ಅವರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ಸಂಕೋಲೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕುವುದು.
ಸೈನಿಕನಿಗೆ ದೇಶದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಸಿಗುವಂತೆ, ತನ್ನ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲೂ ಸಮಾನತೆಯ ಗೌರವ ಸಿಗಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾವು “ಭಾರತ ಮಾತಾ ಕೀ ಜೈ” ಎಂದು ಕೂಗುವ ಪ್ರತಿ ಘೋಷಣೆಯೂ ಅರ್ಥಹೀನವಾಗುತ್ತದೆ.
