Pradeep Eshwar: ರಾಜಕೀಯ ಎಂದರೆ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಭಿನ್ನಮತಗಳು, ವಾಕ್ಸಮರಗಳು ಮತ್ತು ಜನಪರ ಕಾಳಜಿಯ ಚರ್ಚೆಗಳ ವೇದಿಕೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ, ನಿನ್ನೆ ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅಣಕಿಸುವಂತಿದೆ. ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಜಯಂತಿ (Kempegowda Jayanti) ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಜಾಪ್ರತಿನಿಧಿಯೊಬ್ಬನ ಮೇಲೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಎಸೆದು ದಾಂಧಲೆ ನಡೆಸಿದ್ದು, ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕನಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಎಚ್.ಡಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ (H.D. Kumaraswamy) ಅವರ ಬೆಂಬಲಿಗರು ನಡೆಸಿದ ಈ ಕೃತ್ಯ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಶಾಸಕನ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಬರುತ್ತಿರುವ ‘ಜಾತಿ ಅಹಂಕಾರ’ದ ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.
ಚಪ್ಪಲಿ ಎಸೆದದ್ದು ವ್ಯಕ್ತಿಗಲ್ಲ, ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ!
ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ: ಒಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರದೀಪ್ ಈಶ್ವರ್ (Pradeep Eshwar) ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸವರ್ಣೀಯರಾದ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಒಕ್ಕಲಿಗ ಅಥವಾ ಲಿಂಗಾಯತ ನಾಯಕರು ಎಚ್.ಡಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಇದೇ ರೀತಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರೆ, ಇಂತಹ ದಾಳಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿದ್ದದ್ದು ಕೇವಲ ಪ್ರದೀಪ್ ಈಶ್ವರ್ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಒಬಿಸಿ (OBC) ಸಮುದಾಯದ, ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗದ ಯುವ ನಾಯಕನ ಆತ್ಮಗೌರವಕ್ಕೆ…
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ತಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಶ್ರೇಣಿಯ ಆಚೆಗೆ ಬಂದು, ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯುಳ್ಳ ವ್ಯಕ್ತಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. “ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಜ್ಜಂದಿರ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ನಾವೇ ಅಧಿಕಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಹಕ್ಕು ನಿಮಗಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಜಮೀನ್ದಾರಿ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೇ ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Bidadi Township: ರೈತರ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಮೇಲೆ ಡಿಕೆ ಕನಸಿನ ಯೋಜನೆ! ಸ್ವಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಮಣಿಯುತ್ತಾ ಸಿಎಂ ‘ದರ್ಪ’?
ರಾಜಕೀಯ ಭಿನ್ನಮತದ ಭಾಷೆ ಯಾಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ?
ಪ್ರದೀಪ್ ಈಶ್ವರ್ (Pradeep Eshwar) ಅವರು ಎಚ್.ಡಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಆಸ್ತಿ, ವಾಚ್ಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದು ಒಬ್ಬ ಶಾಸಕನಾಗಿ ಅವರ ಹಕ್ಕು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಅಂತಿಮ ಆಯ್ಕೆ ‘ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಅವಮಾನ’.
ಚಪ್ಪಲಿ ಎಸೆದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಯಾರು? ಅವರು ಯಾವುದೇ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಬದ್ಧತೆ ಇರುವವರಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ತಾವು ನಂಬಿದ ನಾಯಕನಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ‘ಅಂಧಭಕ್ತರು’. ನಾಯಕರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದುವ ಬದಲು, ಆ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೈಹಿಕ ಹಲ್ಲೆಗೆ ಇಳಿಯುವುದು ರಾಜಕೀಯ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಪರಮಾವಧಿ. ಬಿ.ಕೆ. ಹರಿಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಇಂತಹ ಹೇಯ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ. ಇದು ಜನಾದೇಶಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಅವಮಾನ.
ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ: ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ ಅಪರಾಧವೇ?
ಪ್ರದೀಪ್ ಈಶ್ವರ್ ಅವರು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿವೆ. “85 ವಾಚುಗಳು, ನೂರಾರು ಎಕರೆ ಜಮೀನು ಬದನೆಕಾಯಿ ಮಾರಿ ಬಂದಿದ್ದೇ ಅಥವಾ ಕಮಿಷನ್ ದಂಧೆಯಿಂದಲೋ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ. ರಾಜಕಾರಣಿಯೊಬ್ಬನ ಆಸ್ತಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಎಂದು ಕೇಳುವುದು ಪ್ರಜೆಯ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸುವ ಮೂಲಕ, ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಸತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಆ ವರ್ಗವು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತಾಗಿದೆ.
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತಳಮಟ್ಟದಿಂದ ಬಂದವರು ಮೇಲೆ ಬರುವುದನ್ನು, ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರರಾಗುವುದನ್ನು ಈ ವರ್ಗಗಳು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರದೀಪ್ ಈಶ್ವರ್ ಅಹಿಂದ ನಾಯಕನಾಗಿ, ಒಬಿಸಿ ಸಮುದಾಯದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಈ ‘ಜಾತಿವಾದಿ’ಗಳಿಗೆ ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತಾಗಿದೆ. ಇವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗದವರು ಕೇವಲ ಮತಬ್ಯಾಂಕುಗಳಾಗಿರಬೇಕು, ಅಷ್ಟೆ. ಅವರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದರೆ, ಅವರನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಚಪ್ಪಲಿ, ಅವಮಾನ ಮತ್ತು ಗೂಂಡಾಗಿರಿಯನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಸಿದ್ದು ‘ಸೈಲೆನ್ಸ್’ ಅಂದರೆ ಸುನಾಮಿಯ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾ? ಕೇರಳದ ಥೆರಪಿ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿದೆಯಾ ದೊಡ್ಡ ಚದುರಂಗದಾಟ?
ನಿಲ್ಲಬೇಕಿದೆ ಈ ಹೇಡಿತನದ ರಾಜಕೀಯ
ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆಗೆ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ, ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಕೇವಲ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ದಮನಿತ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸಲು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ವಿಷಾದನೀಯ. ಪ್ರದೀಪ್ ಈಶ್ವರ್ ಅವರು ಒಬ್ಬರೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ಹಿಂದೆ ಇಡೀ ಅಹಿಂದ ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಂಬುವ ಸಮಸ್ತ ಜನತೆ ಇದ್ದಾರೆ.
ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ತಮಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಇದೆ ಎಂದು ಬೀಗುತ್ತಾ, ಪ್ರಜಾಪ್ರತಿನಿಧಿಯೊಬ್ಬನ ಮೇಲೆ ಕೈ ಮಾಡುವುದು ಸಂವಿಧಾನದ ಅಣಕವಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಪಾರ್ಟಿಗಳ ನಡುವಿನ ಜಗಳ ಎಂದು ನೋಡದೆ, ಇದು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದಾಳಿ ಎಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಬೆದರಿಕೆಗಳಿಂದ ಮೌನಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಚಪ್ಪಲಿ ಎಸೆದವರು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಗೆದ್ದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸವು ಇಂತಹ ಹೇಡಿತನವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರದೀಪ್ ಈಶ್ವರ್ ಅವರ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ, ಅವರನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ಬಲಶಾಲಿ ಮಾಡಲಿದೆಯೇ ಹೊರತು, ಅವಮಾನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಘಟನೆಯು ರಾಜಕೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಿದೆ. ಈಗಲಾದರೂ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯದ ಚರ್ಚೆಗಳ ಜಾಗವನ್ನು ಕೋವಿ ಮತ್ತು ಚಪ್ಪಲಿಗಳೇ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಈ ಲೇಖನವು ಪ್ರದೀಪ್ ಈಶ್ವರ್ ಅವರಂತಹ ಉದಯೋನ್ಮುಖ ನಾಯಕರ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ದಾಳಿಯನ್ನು ಖಂಡಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
