ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಾನದ ಅಪವಿತ್ರ ನಡಾವಳಿ
Harihara Peetha: ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಠಾಚರಣೆ ಮತ್ತು ಗುರು ಪರಂಪರೆಗೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಶೈಕ್ಷಣಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿ ಮಾಡಿದ ಮಠಗಳು ಇಂದು ರಾಜ್ಯದ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ. ಆದರೆ, ಹರಿಹರದ ವೀರಶೈವ ಪಂಚಮಸಾಲಿ ಜಗದ್ಗುರು ಪೀಠದ (Harihara Peetha) ಪೀಠಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದ ವಚನಾನಂದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ (Vachanananda Swamiji) ಅವರ ಸುತ್ತ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹಬ್ಬಿರುವ ವಿವಾದಗಳು ಇಡೀ ಮಠ ಪರಂಪರೆಯ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿವೆ. ಮಠದ ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳೇ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ವಿಡಿಯೋ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಕೇವಲ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇದು ನೈತಿಕ ಅಧಃಪತನದ ಪರಮಾವಧಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸಾರಿ ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಿವೆ.
ಪೋಕ್ಸೋ (POCSO) ಪ್ರಕರಣ: ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ದ್ರೋಹವೋ ಅಥವಾ ಪೀಠದ ಗೌರವವೋ?
ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಕರಣದ ಅತ್ಯಂತ ಆಘಾತಕಾರಿ ಮತ್ತು ಖಾರವಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ವಿರುದ್ಧ ಕೇಳಿಬಂದಿರುವ ಪೋಕ್ಸೋ ಆರೋಪ. ಟ್ರಸ್ಟಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಪೂಜಾರ್ ಅವರು ನೀಡಿರುವ ಹೇಳಿಕೆಯು ಸಮಾಜದ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಿದೆ. ಮಠದ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಅನಾಥ ಮತ್ತು ಬಡ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತಮ್ಮ ವಿಕೃತ ಮಸಾಜ್ ಸೇವೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬ ಆರೋಪವು ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜವೇ ನಾಚುವಂತಹದ್ದು.
ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ನಡೆದಿರುವುದು ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳ ಕಡೆಯಿಂದ. “ಪೀಠದ (Harihara Peetha) ಗೌರವದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಾವು ಮಕ್ಕಳ ಪೋಷಕರ ಮನವೊಲಿಸಿ ದೂರು ನೀಡದಂತೆ ತಡೆದಿದ್ದೇವೆ” ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಒಬ್ಬ ಅಪರಾಧಿಯನ್ನು ಪೀಠದ ಘನತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಕೂಡ ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧ. ಪೋಕ್ಸೋ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ಬರಬಹುದಾದಂತಹ ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುವುದು ಆ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಮಹಾದ್ರೋಹವಾಗಿದೆ. ಮುರುಗಾ ಶರಣರ ಪ್ರಕರಣದ ನಂತರವೂ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದೆ.
‘ಮಸಾಜ್ ಪ್ರಿಯ’ ಸ್ವಾಮಿ: ಯೋಗದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ವಿಕೃತಿ?
ವಚನಾನಂದ ಶ್ರೀಗಳು ‘ಶ್ವಾಸ ಯೋಗ’ದ ಮೂಲಕ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಹೆಸರನ್ನು ಗಳಿಸಿದವರು. ಆದರೆ, ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳ ಆರೋಪದ ಪ್ರಕಾರ, ಅವರ ಯೋಗವು ಕೇವಲ ವೇದಿಕೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಮಠದ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅವರು ‘ಮಸಾಜ್ ಪ್ರಿಯ’ರಾಗಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಲೈಂಗಿಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ವಿಕೃತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ಕಾವಿ ಬಟ್ಟೆಗೆ ಮಸಿ ಬಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳ ನೇರ ಆರೋಪ.
ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆ 60 ರಿಂದ 5ಕ್ಕೆ ಇಳಿಕೆಯಾಗಿರುವುದು ಸಣ್ಣ ವಿಚಾರವಲ್ಲ. ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಠಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವುದು ಸಂಸ್ಕಾರ ಕಲಿಯಲು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ದೈಹಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆದರೆ ಅವರು ಯಾರನ್ನು ನಂಬಬೇಕು? ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಈ ನಡವಳಿಕೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಪೀಠದಿಂದ ಪದಚ್ಯುತಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಟ್ರಸ್ಟ್ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.
ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೈಫಲ್ಯ ಮತ್ತು ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನದ ವ್ಯಾಮೋಹ
ಒಬ್ಬ ಸನ್ಯಾಸಿ ಲೋಕಸಂಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕು. ಆದರೆ ವಚನಾನಂದ ಶ್ರೀಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಇದು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿದೆ.
- ವಿದೇಶಿ ಪ್ರವಾಸಗಳು: ವರ್ಷಕ್ಕೆ 40-45 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ವಿದೇಶ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡುವ ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ಅದರಿಂದ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಲಾಭವೇನು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಮಾಜದ ಹಣದಲ್ಲಿ ಮೋಜು-ಮಸ್ತಿ ಮಾಡುವುದು ಸನ್ಯಾಸತ್ವದ ಲಕ್ಷಣವಲ್ಲ.
- ರಾಜಕೀಯ ಸಂಪರ್ಕ: ಬಡವರ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಬೇಕಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶ್ರೀಮಂತರ, ಪ್ರಭಾವಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಮತ್ತು ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ‘ಪಿಆರ್ ಏಜೆಂಟ್’ನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಭಕ್ತರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
- ಪೂಜಾ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳ ವಿರೂಪ: ಮಹಿಳೆಯರ ಉದರಕ್ಕೆ ಭಸ್ಮ ಬಳಿಯುವಂತಹ ಅಥವಾ ಅವರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವಂತಹ ಪೂಜಾ ವಿಧಾನಗಳು ವೈರಲ್ ಆಗಿದ್ದು, ಇವು ಯಾವ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದ ಪದ್ಧತಿಗಳಾಗಿವೆ. ಇದು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅವರ ಲೈಂಗಿಕ ಹಸಿವಿನ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವೇ ಎಂಬ ಸಂಶಯವನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಲೆಕ್ಕದ ತಗಾದೆ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿಸುವ ತಂತ್ರ
ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಪೀಠದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಮಠದ ಲೆಕ್ಕ ಕೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿರುವುದು ಒಂದು ಯೋಜಿತ ತಂತ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿ ಮಠದ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಆ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಮೇಲಿರುವ ಪೋಕ್ಸೋ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಅಧಃಪತನದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಹಣಕಾಸಿನ ವಿವಾದವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದು ಅವರ ಉದ್ದೇಶ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.
ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ 18 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮಠದ ಆಯವ್ಯಯಗಳು ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿವೆ. ಆದರೂ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅನ್ಯರನ್ನು ಕರೆತಂದು ‘ತಗಾದೆ’ ತೆಗೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಕೇವಲ ಪೀಠದ ಮೇಲಿನ ವ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ಮಾತ್ರ. ಪೀಠವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ಸಂಘರ್ಷದ ಹಾದಿಯನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಹರಿಹರ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ‘ಹಗಲು ದರೋಡೆ’? ಭಕ್ತರ ಹಣಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕಿದ ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ವಚನಾನಂದ ಶ್ರೀಗಳ ರೌದ್ರಾವತಾರ!
ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ
ಈ ಇಡೀ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳ ಪಾತ್ರವೂ ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಬೇಕು. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಈಗ ಏಕೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ? ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ತಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ ಈ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಅಥವಾ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಮಾಜವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾರೆಯೇ?
ಪೋಕ್ಸೋ ಕೇಸ್ ಹಾಕಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೌನ ವಹಿಸಿದ್ದು ಕಾನೂನಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ. ಸಮಾಜದ ಗೌರವ ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮಠದ ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳು ಕೇವಲ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚಾಟನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಲದು, ನಡೆದಿದೆ ಎನ್ನಲಾದ ಅನಾಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ತನಿಖೆಗೆ ಸಹಕರಿಸಬೇಕು.
ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ
ವಚನಾನಂದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಪ್ರಕರಣವು ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲಾ ಮಠಮಾನ್ಯಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆ. ಕಾವಿ ಧರಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ದೇವಮಾನವನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಭಕ್ತರು ಕೂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಪೂಜೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತತ್ವಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಹರಿಹರ ಪೀಠದ ಈ ಕಳಂಕಿತ ಅಧ್ಯಾಯವು ಕೊನೆಯಾಗಬೇಕಾದರೆ, ಕೇವಲ ಪೀಠದ ಬದಲಾವಣೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮಠದ ಆವರಣದೊಳಗೆ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಯ ಮರುಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಬೇಕು.
ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅವರು ಸಮಾಜದ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕಾನೂನಿನ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪವಿತ್ರ ಮಠಗಳು ಕೇವಲ ‘ವಿಕೃತ ಕೇಂದ್ರ’ಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಈಗಲಾದರೂ ಸಮಾಜ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ಇಂತಹ ಗೋಮುಖ ವ್ಯಾಘ್ರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಪೀಠದಿಂದ ದೂರವಿಡಬೇಕಿದೆ.
