ಭಾರತದ ಇಂದಿನ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ‘ಘಟನೆ’ಗಳಿಗಿಂತ ‘ಬಿಂಬಿಸುವುದು’ (Image Building) ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆದಿದೆ. ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಯುದ್ಧಗಳು ಅಥವಾ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ನಡೆದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ (Narendra Modi) ಅವರನ್ನೇ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ‘ವಾಟ್ಸಪ್ ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿ’ಯ ಸಂದೇಶಗಳು ಈಗ ಕೇವಲ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತರ್ಕಕ್ಕೂ ನಿಲುಕದಂತಾಗಿವೆ. ಇರಾನ್, ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ನಡುವಿನ ಪ್ರಸ್ತುತ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯ ನಡುವೆ, ಮೋದಿಯವರು ಯುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ನರೇಟಿವ್ ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ, ವಾಸ್ತವದ ನೆಲಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೋಡಿದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರಚಾರದ ಗಿಮಿಕ್ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಭಾಗವತ್ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆ: ಹೊಗಳಿಕೆಯೋ ಅಥವಾ ಮುಖಭಂಗವೋ?
ಆರ್ಎಸ್ಎಸ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತ್ ಅವರು ನಾಗ್ಪುರದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದರಲ್ಲಿ “ಭಾರತ ಈ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಜಗತ್ತು ನಂಬಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಪ್ರಬುದ್ಧ ವಿಶ್ಲೇಷಕನಿಗೆ ಇದು ಕೇವಲ ಹೊಗಳಿಕೆಯಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಭಾರತದ ಒಳಗೇ ಇರುವ ಮಣಿಪುರದಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜನಾಂಗೀಯ ಹತ್ಯೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡದ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತಿಳಿಗೊಳಿಸಲು ವಿಫಲರಾದ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು, ಸಮುದ್ರದಾಚೆಗಿನ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ‘ವಿಶ್ವಗುರು’ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವುದು ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯ ಪರಮಾವಧಿ. ಭಾಗವತ್ ಅವರ ಈ ಮಾತುಗಳು ಮೋದಿಯವರ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಇಮೇಜ್ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಒಳಗಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅಣಕಿಸುವಂತಿದೆ.
ಅಮೆರಿಕದ ಎದುರು ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ‘ಕೀಕೊಟ್ಟ ಗೊಂಬೆ’ಯಾಟ
ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರನ್ನು (Narendra Modi) ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಭೌಮ ನಾಯಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಮೆರಿಕದ ಅಧಿಪತ್ಯದ ಮುಂದೆ ಭಾರತದ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿ ಬಸವಳಿದಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವ ಸ್ಕಾಟ್ ಬೆಸೆಂಟ್ ಅವರು ಭಾರತೀಯರನ್ನು “ಒಳ್ಳೆಯ ನಟರು” ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದು, ಭಾರತದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆಗೆ ಬಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಏಟು. “ನಾವು ರಷ್ಯಾದಿಂದ ತೈಲ ಖರೀದಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಎಂದರೆ ಅವರು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೆ ಶುರುಮಾಡಿ ಎಂದರೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ” ಎಂಬ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯು ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಅಮೆರಿಕ ಹೊಂದಿರುವ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ಸ್ವತಂತ್ರ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಇಂದು ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆಯೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರಧಾನಿಯವರ 56 ಇಂಚಿನ ಎದೆಯ ಗರ್ಜನೆ ಅಮೆರಿಕದ ಸುಂಕದ ನೀತಿಗಳ ಮುಂದೆ ಮೌನವಾಗುವುದು ಯಾಕೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಂದಿನ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಜನರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Hormuz Crisis: ಗೋಧಿ ಮೀಡಿಯಾ-ಭಕ್ತರ ಸುಳ್ಳಿಗೆ ವಿದೇಶಾಂಗ ಇಲಾಖೆಯಿಂದಲೇ ತಪರಾಕಿ; ಇರಾನ್ ಅನುಮತಿ ಕೇವಲ ಕಟ್ಟುಕಥೆ!
ಪ್ರಚಾರದ ಅಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಹಸಿ ಹಸಿ ಸುಳ್ಳುಗಳು
ರಷ್ಯಾ-ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ “ಮೋದಿ ಯುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು” ಎಂಬ ನರೇಟಿವ್ ಅನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹರಿಬಿಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ವಿದೇಶಾಂಗ ಇಲಾಖೆಯ ವಕ್ತಾರರೇ ಅಂತಹ ಯಾವುದೇ ಸಂಧಾನ ನಡೆದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೂ, ಬಿಜೆಪಿ ಐಟಿ ಸೆಲ್ ಮಾತ್ರ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಶಾಂತಿ ದೂತನಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲು ಹಳೆಯ ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನು ಎಡಿಟ್ ಮಾಡಿ ಜನರಿಗೆ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ದೇಶದ ಎಲ್ಪಿಜಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು, ತೈಲ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಮತ್ತು ಹಾರ್ಮೋಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಹಡುಗುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯಂತಹ ಮೂಲಭೂತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಮರೆತು, ಅಂಧಭಕ್ತರ ಪಡೆಯು ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ರಕ್ಷಕನನ್ನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಮಣಿಪುರ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಮೌನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೇ?
ಒಬ್ಬ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಪತ್ರಕರ್ತನಾಗಿ ಕೇಳಲೇಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ: ತನ್ನ ದೇಶದ ಒಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ವಂತ ಪ್ರಜೆಗಳೇ ನಿರಾಶ್ರಿತರಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಒಬ್ಬ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯುದ್ಧದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ತನ್ನ ಸಮತೋಲಿತ ನೀತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಇಸ್ರೇಲ್ ಪರವಾಗಿ ವಾಲುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಲಕ್ಷಣ. ಇರಾನ್ನಂತಹ ಹಳೆಯ ವ್ಯಾಪಾರ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಭಾರತದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಗೆ ಮಾರಕವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ಸರ್ಕಾರವು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ವಿವೇಕಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರಚಾರದ ಮೈಲೇಜ್ಗೇ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.
ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಕೃತಿ ದೊಡ್ಡದಿರಲಿ
ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲು ಬಯಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅದು ಸತ್ಯದ ತಳಹದಿಯ ಮೇಲೆ ಇರಬೇಕೇ ಹೊರತು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಚಾರದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ. ಅಮೆರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು “ನಾನು ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನಡುವಿನ ಯುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ” ಎಂದು ಅರವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಮೋದಿಯವರು ಮೌನವಾಗಿರುವುದು ಅವರ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಶದ ಒಳಗಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲಾಗದ ನಾಯಕ, ವಿಶ್ವದ ಯುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇವಲ ಚುನಾವಣಾ ಗಿಮಿಕ್ ಅಷ್ಟೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಇಂದಿನ ಅಂಧಭಕ್ತರ ವಾಟ್ಸಪ್ ಸಂದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಚಾರ ವೈಖರಿಯು ಭಾರತದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆಯನ್ನು ಹಾಸ್ಯಕ್ಕೀಡು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ವಗುರು ಆಗಬೇಕೆಂದರೆ ಮೊದಲು ದೇಶದೊಳಗೆ ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದಂತಹ ದೊಡ್ಡಣ್ಣನ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಧೈರ್ಯ ತೋರಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ, ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಇತಿಹಾಸ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ‘ಪ್ರಚಾರಪ್ರಿಯ’ ಮತ್ತು ಅತೀವ ಆತುರದ ನಾಯಕನೆಂದು ದಾಖಲಿಸಬಹುದು.
