ಮಾನವೀಯತೆ ಮರೆತ Yadagiri: ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾವು ಡಿಜಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾ, ಎಐ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಜಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ, ವಾಸ್ತವದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಒಂದು ಭಾಗ ಇಂದಿಗೂ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗದ ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿಯೇ ಮುಳುಗಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾದಗಿರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಜಾತಿಯ ವಿಷ ಹರಡುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ ಕೇಳಿದವರನ್ನು ಸಮಾಜದಿಂದಲೇ ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿರುವುದು ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.
ದೇವಸ್ಥಾನದ ನೆರಳೂ ದಕ್ಕದ ದಲಿತರ ಸ್ಥಿತಿ: ಯಂಪಾಡ ಗ್ರಾಮದ ಅಮಾನವೀಯ ಕೃತ್ಯ
ಯಾದಗಿರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಗುರುಮಠಕಲ್ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಯಂಪಾಡ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ ಕೇವಲ ಹಲ್ಲೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಮೇಲಾದ ಪ್ರಹಾರ. ಗಾಜರಕೋಟ ಗ್ರಾಮದ ನಿವಾಸಿಯಾದ ಅನಿಲ್ಕುಮಾರ್ ಅವರು ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ‘ಡಿ’ ದರ್ಜೆ ನೌಕರರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ, ಸಮಾಜದ ಕೆಳಹಂತದ ಜನರ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುವ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲೇ ಇರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಇಂದು ಸ್ವತಃ ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ. ಅನಿಲ್ಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಬಂಧಿ ಸಿದ್ದಲಿಂಗಪ್ಪ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಪ್ತರ ಮನೆಯ ಜವಳ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆಂದು ಯಂಪಾಡಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು.
ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳ ಸುಡುಬಿಸಿಲಿನ ತಾಪಕ್ಕೆ ಮೈ ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ನೆರಳಿನ ಆಸರೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿನ ಹನುಮಂತ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮುಂಭಾಗದ ಕಲ್ಲಿನ ಕಟ್ಟೆ. ಆದರೆ ಆ ಕಟ್ಟೆ ಕೇವಲ ಸವರ್ಣೀಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲು ಎಂಬ ಕಹಿ ಸತ್ಯ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನ್ನೇ ಮಹಾಪರಾಧ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿದ ಅಲ್ಲಿನ ಅರ್ಚಕ ಅನಂತಪ್ಪ ಮತ್ತು ಸವರ್ಣೀಯರ ಗುಂಪು, ಕೂಡಲೇ ಅವರನ್ನು ಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಯುವಂತೆ ಧಮ್ಕಿ ಹಾಕಿದೆ. “ದಲಿತರು ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ, ನಿಮಗಾಗಿ ಬೇರೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಟ್ಟೆ ಇದೆ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ” ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಅವರ ಕರ್ಣಕಠೋರವಾಗಿ ಕೇಳಿಬಂದವು.
ಬಿಸಿಲಿನಿಂದಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತು ಎದ್ದು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಅನಿಲ್ಕುಮಾರ್ ಎಷ್ಟೇ ವಿನಂತಿಸಿದರೂ, ಆ ಕ್ರೂರ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಕರುಣೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಐದಾರು ಜನರ ಗುಂಪು ಏಕಾಏಕಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದಿದೆ. ಹಲ್ಲೆಯ ತೀವ್ರತೆ ಎಷ್ಟಿತ್ತೆಂದರೆ, ಅನಿಲ್ಕುಮಾರ್ ಅವರು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ಅದೇ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರನಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ ಕನಿಷ್ಠ ಗೌರವವೂ ಸಿಗದೆ, ಕೇವಲ ಜಾತಿಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ಬೇಗೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂದಿರುವುದು ಈ ದೇಶದ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಆದ ಅವಮಾನ. ಸದ್ಯ ಪೊಲೀಸರು ಅರ್ಚಕನನ್ನು ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ, ಸಮಾಜದ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗದ ಹೊರತು ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Yadgir: ಜಾತಿ ಪಂಚಾಯತ್ ಎಂಬ ‘ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಕೊಲೆ’; ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಯಿತೇ ಅಮಾಯಕ ಜೀವ?
ನ್ಯಾಯ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಬಹಿಷ್ಕಾರ: ಶಹಾಪುರದ ಕುಟುಂಬಗಳ ನರಕಯಾತನೆ
ಯಂಪಾಡದ ಘಟನೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಆವೇಶವಾಗಿದ್ದರೆ, ಶಹಾಪುರ ನಗರದ ಸ್ವಕುಳಿಸಾಳಿ ಸಮುದಾಯದ 12 ಕುಟುಂಬಗಳ ಕಥೆ ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ನೋವಿನದ್ದಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಕೇವಲ ಸಮುದಾಯದ ಆಸ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಲೆಕ್ಕ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದಿಂದಲೇ ಹೊರಗಿಡಲಾಗಿದೆ.
ಜೀಹ್ವಶ್ವರ ದೇವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿರುವ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಳಿಗೆಗಳಿಂದ ಬರುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಆದಾಯ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದೇ ಈ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮಾಡಿದ ‘ತಪ್ಪು’. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದ ಕೆರಳಿದ ಸಮುದಾಯದ ಮುಖಂಡರು ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ಇವರಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ಈ 12 ಕುಟುಂಬಗಳು ಸಮಾಜದ ಯಾವೊಂದು ಶುಭ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲೂ ಭಾಗವಹಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಈ ಕುಟುಂಬಗಳ ಯುವಕರಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಕೊಡಲು ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಹೆಣ್ಣು ಕೊಡಲು ಮುಂದಾದರೂ, ಮುಖಂಡರು ಅವರಿಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುಂಪು ಅಥವಾ ಮುಖಂಡರು ಇಡೀ ಕುಟುಂಬಗಳ ಬದುಕನ್ನೇ ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಈ ‘ಖಾಪ್ ಪಂಚಾಯತ್’ ಮಾದರಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇಂದಿಗೂ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವುದು ಆತಂಕಕಾರಿ. ಹಸಿವು, ಸಾವು, ನೋವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಕುಟುಂಬಗಳು ಈಗಲೂ ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿವೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Bagalkote: ದೇಶಕ್ಕೆ ಸೈನಿಕ, ಹಳ್ಳಿಗೆ ದಲಿತ! ಸಾವಿನಲ್ಲೂ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ಅಟ್ಟಹಾಸ!
ಮಾನವೀಯತೆ ಎಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಯಿತು?
ಈ ಎರಡು ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಷ್ಟು ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಯಂಪಾಡದಲ್ಲಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕಟ್ಟೆ ಹತ್ತಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹಲ್ಲೆಯಾದರೆ, ಶಹಾಪುರದಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬಹಿಷ್ಕಾರ. ಈ ಎರಡೂ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ. ಕಾನೂನು ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನೂ ಇಂತಹ ಅನಿಷ್ಟ ಪದ್ಧತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದನಿ ಎತ್ತದಿದ್ದರೆ ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ನೆರಳಿಗಾಗಿ ಕುಳಿತವನಿಗೆ ನೀರು ಕೊಡಬೇಕಾದ ಕೈಗಳು, ಅವನ ಜಾತಿ ಕೇಳಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿವೆ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಬೆಲೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ನ್ಯಾಯ ಕೇಳಿದವರನ್ನು ಊರ ಹೊರಗಿಡುವ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ ಮುಖಂಡರಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಯಾದಗಿರಿಯ ಈ ಘಟನೆಗಳು ಇಡೀ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯಾಗಲಿ. ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ ಕೇವಲ ಆಶ್ವಾಸನೆಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಘನತೆಯಿಂದ ಬದುಕುವ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಲಿ ಎಂಬುದೇ ‘ಅಸಲಿ ಸುದ್ದಿ’ ಜಾಲದ ಆಶಯ.
