ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವೂ ಅವರ ಆಂತರ್ಯದ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ದೇಶದ ಘನವೆತ್ತ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವರಾಗಿರುವ ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ಜೋಶಿ (Pralhad Joshi) ಅವರಂತಹ ಪ್ರಭಾವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮಹಾಪುರುಷರ ಹೆಸರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವಾಗ ತೋರುವ ‘ತಾರತಮ್ಯ’ ಈಗ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ. ಹೆಸರು ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಗುರುತಲ್ಲ, ಅದು ಗೌರವದ ಸಂಕೇತವೂ ಹೌದು. ಅದರಲ್ಲೂ ನಾಡು-ನುಡಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ಕ್ರಾಂತಿವೀರ ಸಂಗೊಳ್ಳಿ ರಾಯಣ್ಣನಂತಹ ಮಹಾಪುರುಷರ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವಾಗ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಹೆಮ್ಮೆ ಮೇಳೈಸಬೇಕು. ಆದರೆ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ಜೋಶಿ ಅವರು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದ X ಖಾತೆಯ ಪೋಸ್ಟ್ ಒಂದು ಹೊಸ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಕಿಡಿ ಹಚ್ಚಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮುಂಬೈಗೆ ಸಂಚರಿಸಲಿರುವ ಹೊಸ ವಂದೇ ಭಾರತ್ ರೈಲಿನ ಕುರಿತು ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವಾಗ, ಜೋಶಿಯವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ‘ಕ್ರಾಂತಿವೀರ ಸಂಗೊಳ್ಳಿ ರಾಯಣ್ಣ’ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಕೆಎಸ್ಆರ್’ ಎಂದು ಬರೆದು, ಮುಂಬೈನ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ‘ಛತ್ರಪತಿ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜ್ ಟರ್ಮಿನಲ್’ ಎಂದು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವುದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಮತ್ತು ರಾಯಣ್ಣನ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ.
ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮುಂಬೈಗೆ ನೂತನ ವಂದೇ ಭಾರತ್ ಸ್ಲೀಪರ್ ರೈಲು ಆರಂಭಕ್ಕೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿದ್ದು, ಈ ರೈಲು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಲು ನನ್ನ ಮನವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ, ನೂತನ ವಂದೇ ಭಾರತ್ ಸ್ಲೀಪರ್ ರೈಲು ಕೆ ಎಸ್ ಆರ್ ಬೆಂಗಳೂರು ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೂಲಕ ಛತ್ರಪತಿ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜ್… pic.twitter.com/wdxvhqF2HV
— Pralhad Joshi (@JoshiPralhad) April 13, 2026
ಶಾರ್ಟ್ಕಟ್ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಸಡ್ಡೆಯ ಮನಸ್ಥಿತಿ
Pralhad Joshi: ಯಾವುದೇ ಪೋಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಉಳಿಸಲು ಅಥವಾ ಶಾರ್ಟ್ ಆಗಿ ಬರೆಯಲು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಎನ್ನಬಹುದು. ಆದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುವುದು ಸಚಿವರ ‘ಆಯ್ಕೆಯ ತಾರತಮ್ಯ’ದ ಬಗ್ಗೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಮರಾಠಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಕೇತವಾದ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರ ಹೆಸರನ್ನು ಸಕಲ ಬಿರುದುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬರೆಯುವ ಸಚಿವರಿಗೆ, ಅದೇ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕಲಿ ಸಂಗೊಳ್ಳಿ ರಾಯಣ್ಣನ ಹೆಸರನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಯಾಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ?
ಇದು ಕೇವಲ ತಾಂತ್ರಿಕ ತಪ್ಪಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇದೊಂದು ಮಾನಸಿಕ ಅಸಡ್ಡೆಯ ಪ್ರತಿಫಲನ ಎಂದು ನೆಟ್ಟಿಗರು ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಯಣ್ಣನಂತಹ ಹೋರಾಟಗಾರರನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವುದು ಅವರ ಬಲಿದಾನಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಅಪಮಾನವಲ್ಲವೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.

ಜಾತಿವಾದಿ ಪಿಶಾಚಿಯ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವೇ ಇದು?
ಈ ಹಿಂದೆ ಬಾಗಲಕೋಟೆ ಉಪಚುನಾವಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಜಿ ಸಚಿವ ಸಿ.ಸಿ. ಪಾಟೀಲ್ ಅವರು ಕುರುಬ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ‘ಟೂರ್’ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿ ಸಮುದಾಯದ ಕೆರಳುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಘಟನೆಯ ನೆನಪು ಇನ್ನೂ ಮಾಸುವ ಮುನ್ನವೇ ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ಜೋಶಿ (Pralhad Joshi) ಅವರ ಈ ನಡೆ ಆ ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಉಪ್ಪು ಸವರಿದಂತಿದೆ. ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅಥವಾ ಬರೆಯುವಾಗ ಬಳಸುವ ಪದಗಳು ಅವರ ಆಂತರ್ಯದ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ.
ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವಂತೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಹೆಸರಿನ ಉಲ್ಲೇಖದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಶಾಹಿ’ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಅಹಂಕಾರವಿದೆ ಎಂಬ ವಾದಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿವೆ. “ಸಂಗೊಳ್ಳಿ ರಾಯಣ್ಣ ಕುರುಬ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬಳಸಲು ಇವರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲವೇ?” ಎಂದು ನೆಟ್ಟಿಗರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಯಣ್ಣನನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಜಾತಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವುದು ಎಷ್ಟೋ ತಪ್ಪೋ, ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಅರೆಬರೆಯಾಗಿ ಬಳಸಿ ಅಗೌರವ ತೋರುವುದು ಅಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಅಪರಾಧ.
ರಾಯಣ್ಣ: ಜಾತಿ ಮೀರಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮಿ
ಸಂಗೊಳ್ಳಿ ರಾಯಣ್ಣ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಕುರುಬ ಸಮುದಾಯದ ಐಕಾನ್ ಅಲ್ಲ. ಆತ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಗುಡುಗಿದ ಅಪ್ರತಿಮ ದೇಶಭಕ್ತ. ಕಿತ್ತೂರು ಸಂಸ್ಥಾನದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟ ರಾಯಣ್ಣನ ಆರಾಧಕರು ಎಲ್ಲ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ನಾಯಕನನ್ನು ‘ಕೆಎಸ್ಆರ್’ ಎಂಬ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಗೂಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟುವುದು ಅವರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ದ್ರೋಹ.
ಒಬ್ಬ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವರಾಗಿ, ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ನಾಯಕರಾಗಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ಜೋಶಿ ಅವರಿಗೆ ನಾಡಿನ ವೀರರ ಬಗ್ಗೆ ಇರಬೇಕಾದ ಕನಿಷ್ಠ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಗೌರವ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದೆ? ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರ ಮೇಲೆ ತೋರುವ ಅದೇ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವ ರಾಯಣ್ಣನ ಮೇಲೆಯೂ ಇರಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಒಂದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸುಣ್ಣ, ಒಂದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೆಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುವ ಈ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಕರ್ನಾಟಕದಂತಹ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪುವಂತಹದ್ದಲ್ಲ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದ ಆಕ್ರೋಶ ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರಿಕೆ
ಟ್ವಿಟರ್ (X) ಮತ್ತು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪೋಸ್ಟ್ ವಿರುದ್ಧ ಅಭಿಯಾನವೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. “ಮಿಸ್ಟರ್ ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ಜೋಶಿ ಅವರೇ, ನಿಮಗೆ ರಾಯಣ್ಣನ ಹೆಸರು ಬರೆಯಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವು ಕಲಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ವೀರರನ್ನು ಹೀಗೆ ಕಡೆಗಣಿಸಬೇಡಿ” ಎಂದು ಯುವಜನತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಚುನಾವಣೆ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಜಾತಿ ಸಮೀಕರಣಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅದೇ ಸಮುದಾಯದ ಮಹಾಪುರುಷರನ್ನು ಅಸಡ್ಡೆಯಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಇಲ್ಲಿ ಬಯಲಾಗಿದೆ.
ಗೌರವ ಸಮಾನವಾಗಿರಲಿ
ಇತಿಹಾಸದ ವೀರರು ನಮಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಸೆಲೆಗಳು. ಅವರನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಜಾತಿಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದು ದಾರಿದ್ರ್ಯದ ಪರಮಾವಧಿ. ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ಜೋಶಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ರಾಯಣ್ಣನ ಹೆಸರನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಕಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಗೌರವವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನಾದರೂ ನಮ್ಮ ನಾಯಕರು ‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯದ ಅಹಂ’ ಅಥವಾ ‘ಜಾತಿಯ ಪೂರ್ವಗ್ರಹ’ಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ನಾಡಿನ ಅಸ್ಮಿತೆಯಾದ ಕ್ರಾಂತಿವೀರ ಸಂಗೊಳ್ಳಿ ರಾಯಣ್ಣನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣಲಿ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಇಂತಹ ಸಣ್ಣತನದ ನಡೆಗಳೇ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಅವನತಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

