Toxic Media: ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ತಂಭ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮವು ಇಂದು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕಾದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು, ಇಂದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕುತ್ತಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ಸಂಗತಿ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ‘ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಕನ್ನಡ’ (R. Kannada) ವಾಹಿನಿಯು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡ “ಸಾ(ಹೇ)ಬ್ರ ಬಜೆಟ್?” ಎಂಬ ಪೋಸ್ಟರ್, ಕೇವಲ ಒಂದು ಸುದ್ದಿಯ ತುಣುಕಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಸೌಹಾರ್ದ ಪರಂಪರೆಗೆ ಎಸೆದ ಸವಾಲು ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ನೈತಿಕ ಅಧಃಪತನದ ಪರಮಾವಧಿ.
ಶಬ್ದಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ವಿಷಕಾರಿ ಮನಸ್ಥಿತಿ
ಈ ಪೋಸ್ಟರ್ನಲ್ಲಿ “ಸಾಹೇಬ್ರು” ಎಂಬ ಗೌರವಯುತ ಪದದ ನಡುವೆ “ಹೇ” ಎಂಬ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಬ್ರಾಕೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ಅದನ್ನು “ಸಾಬ್ರು” ಎಂದು ಓದಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ. ಇದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಯೋಜಿತವಾದ ‘ಕೋಮು ಪ್ರಚೋದನೆ’. ಬಜೆಟ್ ಎಂಬುದು ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿಯ ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಅದನ್ನು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ (ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ) ಜೋಡಿಸಿ, “ತುಷ್ಟೀಕರಣ” ಅಥವಾ “ಜಾತಿವಾದ” ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಹಚ್ಚುವ ಮೂಲಕ ವೀಕ್ಷಕರಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಮಾಜಘಾತುಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಇಂದು ಒಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಮಾಧ್ಯಮ ಸಂಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ದುರ್ದೈವ.
ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಅರ್ನಬ್ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಎಂಬ ‘ಮಾದರಿ’
ಈ ವಾಹಿನಿಯ ಮೂಲ ಪುರುಷ, ಮಹಾಶಯ ಅರ್ನಬ್ ಗೋಸ್ವಾಮಿ. ಭಾರತೀಯ ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ “ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಿರುಚುವುದು” ಮತ್ತು “ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಂತೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡುವುದನ್ನು” ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟವರೇ ಇವರು. ಅರ್ನಬ್ ಗೋಸ್ವಾಮಿಯವರ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಶೈಲಿಯು ‘ಧ್ರುವೀಕರಣ’ದ (Polarization) ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ. ಇವರ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ತರ್ಕಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆವೇಶ, ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸದ್ದು ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆರೋಪಗಳೇ ತುಂಬಿರುತ್ತವೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Oil Shock: ಪೆಟ್ರೋಲ್, ಡೀಸೆಲ್ ದರದಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಏರಿಕೆ? $100 ದಾಟಿದ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ!
ಅರ್ನಬ್ ಮನಸ್ಥಿತಿ:
- ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಮುಖವಾಡ: ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು “ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ” ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತರಿಸುವುದು ಇವರ ಮೊದಲ ತಂತ್ರ. ಯಾರು ಇವರ ನಿಲುವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರನ್ನು “ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳು” ಅಥವಾ “ಅರ್ಬನ್ ನಕ್ಸಲರು” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
- ಬಲಿಪಶುಗಳ ಹುಡುಕಾಟ: ಅರ್ನಬ್ ನೇತೃತ್ವದ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಸದಾ ಒಬ್ಬ ಬಲಿಪಶುವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಒಂದು ಸಮುದಾಯವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವಾಗಿರಬಹುದು. ಅವರನ್ನು ಇಡೀ ದೇಶದ ಶತ್ರುಗಳಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿ, ಜನರ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುವುದು ಇವರ ವೃತ್ತಿಪರ ಶೈಲಿ.
- ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣ: ಇವರಿಗೆ ಸುದ್ದಿಗಿಂತ ಟಿಆರ್ಪಿ ಮುಖ್ಯ. ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು, ಆ ವಿವಾದಗಳನ್ನೇ ಸುದ್ದಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ ಜಾಹೀರಾತುಗಳನ್ನು ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇವರ ಮಾಧ್ಯಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಡಿಪಾಯ.
ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಅಂಟಿದ ಗ್ರಹಣ
ಕರ್ನಾಟಕದ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಘನವೆತ್ತ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಪಿ. ಲಂಕೇಶ್ ಅವರಂತಹ ದಿಗ್ಗಜರು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮವನ್ನು ಸಮಾಜಮುಖಿ ಚಳವಳಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ‘ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಕನ್ನಡ’ದಂತಹ ವಾಹಿನಿಗಳು ಕನ್ನಡದ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಈ “ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ” ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ತರುತ್ತಿವೆ. ದೆಹಲಿ ಮೂಲದ ಮಾಧ್ಯಮ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸೌಹಾರ್ದತೆಯನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿವೆ.
“ಸಾಬ್ರ ಬಜೆಟ್” ಎಂಬ ಪದಪ್ರಯೋಗದ ಹಿಂದೆ ಕೇವಲ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆಯಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ನಡುವೆ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಹುನ್ನಾರವಿದೆ. ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೌಲಭ್ಯ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದನ್ನು ಇಡೀ ಬಜೆಟ್ನ ಆಶಯವೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿ, ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವುದು ಈ ವಾಹಿನಿಯ ಕುತಂತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Kim Jong Un Power: ಅಮೆರಿಕವನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಬಲ್ಲ ತಾಕತ್ತು ಇರೋದು ಈ ದೇಶಕ್ಕೆ; ಹತ್ತಿರವೂ ಸುಳಿಯಲ್ಲ ಟ್ರಂಪ್ !
ಕೋಮು ಕ್ರಿಮಿಗಳ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ
ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಕಾನೂನು ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪೋಸ್ಟರ್ನಲ್ಲಿ ಬಳಸಿರುವ ಭಾಷೆ ಐಪಿಸಿ ಸೆಕ್ಷನ್ 153A (ವಿವಿಧ ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವೆ ದ್ವೇಷ ಬಿತ್ತುವುದು) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವಂತಹ ಪ್ರಚೋದನೆಯಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ “ಕೋಮು ಕ್ರಿಮಿಗಳ” ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸುದ್ದಿಯನ್ನೂ ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಳೆಯುವ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಪತ್ರಕರ್ತ ಎಂಬುವವನು ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣಾಗಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಸಮಾಜವನ್ನು ಕುರುಡು ಮಾಡುವ ದ್ವೇಷದ ದೂತನಾಗಬಾರದು. ಇಂದು ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಕನ್ನಡದ ನಿರೂಪಕರು ಅರ್ನಬ್ ಗೋಸ್ವಾಮಿಯವರನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ಹೋಗಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ವಿವೇಚನೆಯನ್ನು ಅಡವಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಓದುವ ಬದಲು ಕೂಗಾಡುವುದು, ಸಂಯಮದ ಬದಲು ಅಸಭ್ಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಲಕ್ಷಣವಲ್ಲ.
ಓದುಗರು ಮತ್ತು ವೀಕ್ಷಕರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ
ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಅಧಃಪತನಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲು ವೀಕ್ಷಕರೂ ಒಂದು ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನೋಡುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅದನ್ನೇ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಪ್ರಚೋದನಾಕಾರಿ ಪೋಸ್ಟರ್ಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದು ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ದ್ರೋಹ. ಇಂತಹ ವಾಹಿನಿಗಳನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸುವ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡುವ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
‘ಆರ್. ಕನ್ನಡ’ದ ಈ ನಡೆ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆ. ಅರ್ನಬ್ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಈ “ದ್ವೇಷದ ಕಾರ್ಖಾನೆ” ಕನ್ನಡದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಬಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತರು, ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಪರಿಪಾಲಕರು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಮಾಧ್ಯಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಇಂತಹ “ಸಮಾಜಘಾತುಕ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ”ಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯ ಹಾಡದಿದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನಾವು ದ್ವೇಷದ ವಿಷವನ್ನಷ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಕ್ಯಾಮೆರಾ, ಮೈಕ್ ಮತ್ತು ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಜನರ ನಂಬಿಕೆ. ಆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಅಜೆಂಡಾಕ್ಕಾಗಿ ಮಾರಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಆತ್ಮದ್ರೋಹಕ್ಕೆ ಸಮಾನ.
